Αρχεία Ιστολογίου

Διαγωνισμός αστυνομικής ιστορίας


ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΩΝ ΠΙΟ ΔΙΑΣΗΜΩΝ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ

Λάβετε μέρος στον πρωτότυπο διαγωνισμό δημιουργικής γραφής με πρωταγωνιστή τον αγαπημένο σας ντετέκτιβ και δείτε δημοσιευμένη την ιστορία σας σε μια ειδική ψηφιακή έκδοση.
ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΩΝ ΠΙΟ ΔΙΑΣΗΜΩΝ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒΟι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ αγαπούν, υποστηρίζουν και εκδίδουν συστηματικά αστυνομική λογοτεχνία. Το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημα που κυκλοφόρησε από το ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ ήταν Οι θάλασσες του Νότου του Manuel Vazquez Montalban το 2001 και έκτοτε έχουν εκδοθεί περισσότεροι από 180 τίτλοι των σημαντικότερων ελλήνων και ξένων συγγραφέων.

Τιμώντας αυτή τη μακρά παράδοση, οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ ανακηρύσσουν το 2015 σε έτος Noir, το γιορτάζουν με πολλά νέα αστυνομικά βιβλία των σπουδαιότερων εκπροσώπων του είδους, αλλά και παλαιότερα που διέγραψαν μια πετυχημένη πορεία, αγαπήθηκαν από το αναγνωστικό κοινό και κυκλοφορούν και πάλι σε μορφή pocket, καθώς και με πολλές δράσεις, πρωτοβουλίες και μεγάλους διαγωνισμούς που θα προσελκύσουν τους φαν του αστυνομικού και όχι μόνο.

Με αφορμή το έτος Noir, οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ σας προσκαλούν να λάβετε μέρος σε έναν πρωτότυπο διαγωνισμό δημιουργικής γραφής με πρωταγωνιστή έναν από τους δώδεκα πιο αγαπητούς και δημοφιλείς ντετέκτιβ των βιβλίων μας. Διαλέξτε τον ήρωα που σας εμπνέει περισσότερο και δημιουργήστε τη δική σας σύντομη αστυνομική ιστορία έκτασης 1.500 λέξεων! Οι δώδεκα καλύτερες ιστορίες, μία με καθέναν από τους δώδεκα παρακάτω επιθεωρητές, θα συμπεριληφθούν σε μια ειδική ψηφιακή έκδοση που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ στο τέλος του 2015, ενώ πολλές ακόμη απολαυστικές εκπλήξεις περιμένουν όλους τους συμμετέχοντες, οι λεπτομέρειες των οποίων θα ανακοινωθούν μετά τη λήξη του διαγωνισμού.

Οι ιστορίες θα πρέπει να αποσταλούν ηλεκτρονικά έως τις 31 Αυγούστου 2015 στην ηλεκτρονική διεύθυνσηdiagonismos.crime@metaixmio.gr. Στο θέμα του e-mail πρέπει να αναγράφεται: ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. Στο σώμα του μηνύματος πρέπει να σημειώνονται τα προσωπικά σας στοιχεία (ονοματεπώνυμο και τηλέφωνο επικοινωνίας), το όνομα του επιθεωρητή που επιλέγετε για πρωταγωνιστή της ιστορίας σας, ενώ η ιστορία να είναι συνημμένη σε αρχείο .doc. Παρακάτω θα βρείτε χρήσιμες πληροφορίες για τους δώδεκα ντετέκτιβ / επιθεωρητές / ερευνητές / ομάδες εξιχνίασης εγκλημάτων, ώστε να επιλέξετε είτε απλά τον αγαπημένο σας είτε αυτόν που σας ταιριάζει περισσότερο για ήρωα και πρωταγωνιστή της δικής σας ιστορίας. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους του διαγωνισμού που θα βρείτε παρακάτω και ξεκινήστε!

Μείνετε συντονισμένοι για την ημερομηνία ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων και τις υπόλοιπες δράσεις που θα συνοδεύουν τον διαγωνισμό!

 

Για περισσότερες πληροφορίες :http://www.metaixmio.gr/news/54450-sto_mialo_ton_pio_diasimon_ntetektiv.aspx

Advertisements

10 αινίγματα για την ζωή της Αγκάθα Κρίστι


«H βασίλισσα του εγκλήματος», η γυναίκα που άλλαξε το αστυνομικό μυθιστόρημα, η νοβελ. 1jpgδημοφιλέστερη συγγραφέας όλων των εποχών, «έφυγε» στις 12 Ιανουαρίου 1976, στα 85 της.

Πέθανε  ήσυχα, στο σπίτι της από φυσικά αίτια, αφού πρώτα είχε περάσει μια ζωή γράφοντας αμέτρητες ιστορίες, με μυστηριώδεις, ανεξιχνίαστους, βίαιους, εξωφρενικούς θανάτους.  Αλλά πάλι, κανείς ποτέ δεν είπε πως η Αγκάθα Κρίστι δεν είχε χιούμορ…

Δέκα (ακόμα) αινίγματα από τη ζωή της

– Ποιοι συγγραφείς την επηρέασαν;

Κυρίως, ο Έντγκαρ Άλαν Πόε, και – φυσικά – ο σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, που η ίδια θεωρούσε «πατέρα του αστυνομικού μυθιστορήματος» Θαύμαζε εξίσου τα δύο μεγάλα δημιουργήματά του, τον Σέρλοκ Χολμς και τον Γουότσον, τον οποίο θεωρούσε «τελειότερο δημιούργημα και από τους δύο» «Ο Χολμς στην τελική, διαθέτει όλα τα αναγκαία υλικά μέσα ενώ ο Γουότσον– έλεγε –  έχει μόνο την προσωπικότητά του : είναι ένας αξιαγάπητος, αφελής, πιστός, τρελάρας, που κάνει πάντοτε λανθασμένους χειρισμούς, διατηρώντας ένα αίσθημα θαυμασμού απέναντι σε όλα…»

– Τι σχέση είχε με τις μυστικές υπηρεσίες ;

Καμία γνωστή μέχρι σήμερα. Ωστόσο, στο μυθιστόρημά της «Ν or Μ ?» («Το κυνήγι των κατασκόπων») που κυκλοφόρησε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ένας χαρακτήρας με το όνομα «Major Bletchley» ισχυρίζεται, πολύ πειστικά,  ότι γνωρίζει απόρρητα κυβερνητικά μυστικά.. Κατά διαβολική σύμπτωση, ένας πολύ καλός φίλος της Αγκάθα Κρίστι, ο Ντίλι Νοξ, εργαζόταν σε κυβερνητική υπηρεσία, κοντά στο Bletchley Park. Θορυβημένη, η βρετανική υπηρεσία πληροφοριών (MI5) ξεκίνησε έρευνα για να διαπιστώσει αν τα μυστικά που γνώριζε ο χαρακτήρας του βιβλίου ήταν πραγματικά στοιχεία που είχε «διαρρεύσει» ο Νοξ. Φυσικά, ο Νοξ τα αρνήθηκε όλα, όμως η ΜΙ5 δεν πείστηκε. Στο τέλος, προθυμοποιήθηκε να ρωτήσει την  Αγκάθα γιατί είχε διαλέξει αυτό το όνομα για τον χαρακτήρα της κι εκείνη απάντησε με τυπικό εγγλέζικο φλέγμα : «Bletchley; Αγαπητέ μου, είχε κολλήσει εκεί το τρένο μου από την Οξφόρδη στο Λονδίνο και πήρα την εκδίκησή μου δίνοντας αυτό το όνομα σε έναν από τους λιγότερο αγαπητούς μου χαρακτήρες». Περιέργως, η ΜΙ5 βρήκε την απάντηση ικανοποιητική…

– Τι κρύβει το μυστήριο των «11 χαμένων ημερών» από τη ζωή της ;

Κάποτε, η Αγκάθα Κρίστι είχε εξαφανιστεί για 11 συνεχόμενες μέρες – κι αυτό είναι το μοναδικό, μέχρι σήμερα άλυτο μυστήριο της ζωής της. Συνέβη το 1926. Λίγες μέρες μετά το θάνατο της αγαπημένης μητέρας της, η Αγκάθα ανακάλυψε ότι ο – πρώτος- συζυγός της, ο αξιωματικός της Αεροπορίας Άρτσιμπαλντ Κρίστι την απατούσε συστηματικά με τη γραμματέα του, μια ομορφούλα ονόματι Νάνσι Νιλ. Καυγάδισαν κι εκείνος της ζήτησε διαζύγιο. Στις 3 Δεκεμβρίου του 1926 η Αγκάθα φίλησε την κόρη της για καληνύχτα, μπήκε στο μικρό, διθέσιο αυτοκίνητό της και έφυγε. Το αυτοκίνητό της βρέθηκε άδειο, μερικά μίλια μακριά από το σπίτι της – στο πίσω κάθισμα, τα ρούχα της, ένα κουβάρι. Η Αγκάθα δεν ήταν πουθενά.

Επί 11 μέρες, οι εφημερίδες και το ραδιόφωνο βοούσαν.Επί 11 μέρες, 15.000 εθελοντές «χτένιζαν» την περιοχή, καθώς και το βυθό των κοντινών λιμνών. Μοιραία, οι υποψίες για το τι απέγινε η Αγκάθα, άρχισαν να βαραίνουν τον άντρα της. Όταν πια όλοι είχαν πιστέψει στην ενοχή του, εκείνη εντοπίστηκε τυχαία, σώα και αβλαβής, στο Old Swan Hotel, ένα ξενοδοχείο με σπα στο Harrogate. Η Αγκάθα Κρίστι ποτέ δεν αποκάλυψε το λόγο της εξαφάνισής της, πράγμα που έκανε τις φήμες να οργιάσουν. Είχε πάθει μερική αμνησία λόγω κάποιου ατυχήματος; Ήταν διαφήμιση για το επόμενό της βιβλίο; Προσπάθησε να εμπλέξει το σύζυγό της σε ανθρωποκτονία; Κανείς δε γνωρίζει. Πάντως ένα είναι σίγουρα : η Αγκάθα έκλεισε το δωμάτιο του ξενοδοχείου στο όνομα «Nιλ», το επίθετο της ερωμένης του συζύγου της, που αργότερα θα γινόταν και γυναίκα του. Σύντομα, όλη η Αγγλία θα μάθαινε για την απιστία του. Η «βασίλισσα του εγκλήματος» σίγουρα ήξερε να εκδικείται…

– Γιατί ξαναπαντρεύτηκε – και μάλιστα έναν αρχαιολόγο ;

Ίσως γιατί είχαν κοινά ενδιαφέροντα. Την άνοιξη του 1930, όταν ο Μαξ Μαλόουαν της ζήτησε να παντρευτούν, τη ρώτησε. «Σε πειράζει που το επάγγελμά μου είναι να βγάζω πεθαμένους από το χώμα;» Και εκείνη του απάντησε: «Καθόλου, αγάπη μου. Όπως ξέρεις, λατρεύω τα πτώματα».Πέρα απ’αυτό, ερωτεύτηκε με πάθος τον δεύτερο σύζυγο της,  έναν διακεκριμένο- και 13 χρόνια μικρότερό της-  Βρετανό αρχαιολόγο. Της άρεσε μάλιστα να τον συνοδεύει στις ανασκαφές του και να τον βοηθά, καθαρίζοντας τα αντικείμενα, να ταιριάζει τα θραύσματα με τα πήλινα αγγεία και να τα καταχωρεί σε καταλόγους. Τα πρωινά, έγραφε.

– Γιατί κανείς, ποτέ, δεν βρίσκει τον ένοχο στα βιβλία της ;

Διότι απλούστατα, ένα από τα αγαπημένα της κλισέ ήταν να «φορτώνει» το έγκλημα στο πρόσωπο που συγκέντρωνε τις λιγότερες υποψίες. Το 2007, ο Άγγλος sci-fi συγγραφέας Μπράιαν Άλντις, υποστήριξε σε μια συνέντευξη που έδωσε, ότι η Αγκάθα Κρίστι του είχε πει ότι έγραφε όλα τα βιβλία της ως το τελευταίο κεφάλαιο, τα διάβαζε, αποφάσιζε ποιος χαρακτήρας φάνταζε λιγότερο ύποπτος κι αμέσως μετά, επενέβαινε αναδρομικά στο κείμενο, κάνοντας τις απαραίτητες, ανεπαίσθητες μικροαλλαγές ώστε να μπορεί να «ενοχοποιήσει» αυτό τον χαρακτήρα, στο φινάλε. Αληθινά εγκληματικό…

– Ποια ήταν η γνώμη της για τον καλύτερο ήρωά της ;

Όπως συνέβη με τον Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ και τον Σέρλοκ Χολμς, και η Κρίστι σταδιακά, άρχισε να αισθάνεται αμήχανα με τον Ηρακλή Πουαρό, να τον βαριέται, να τον απεχθάνεται. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’30 θα σημείωνε στο ημερολόγιό της, πως έβρισκε «ανυπόφορο» τον ήρωα που η ίδια είχε δημιουργήσει και μέχρι το τέλος των ’60’s θα δήλωνε απερίφραστα πως ο Πουαρό ήταν ένα «εγωκεντρικό κάθαρμα». Παρ’όλα αυτά, σε αντίθεση με τον Ντόιλ, η ίδια έβλεπε τον εαυτό της λιγότερο σαν συγγραφέα και περισσότερο ως «ψυχαγωγική μηχανή», που σκοπό είχε να δίνει στο κοινό της ό,τι του άρεσε. Και το κοινό της λάτρευε τον Ηρακλή Πουαρό…

– Γιατί, ποτέ δεν «συναντήθηκαν» στα βιβλία της ο Ηρακλής Πουαρώ και η Μις Μαρπλ ;

Την απάντηση την έδωσε η ίδια σε μια παλιά συνέντευξη, που ηχογραφήθηκε και «ανακαλύφθηκε» εκ νέου το 2008. « Ο Ηρακλής Πουαρό, αυτός ο παλιο-εγωίσταρος, ασφαλώς δεν θα ήθελε κανέναν να μπλέκεται στα πόδια του, να προσπαθεί να του μάθει τη δουλειά του και να του κάνει υποδείξεις – πόσω μάλλον μια γριά γεροντοκόρη…»

– Βοήθησε ποτέ στη διαλεύκανση ενός πραγματικού εγκλήματος ;

Η ίδια όχι, τα έργα της όμως κατάφεραν να αποτρέψουν ένα. Το 1976, τη χρονιά που πέθανε η Αγκάθα, ένα κοριτσάκι 19 μηνών από το Κατάρ, μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο Χάμερσμιθ, στο Λονδίνο, σχεδόν μισοπεθαμένο, από μια μυστηριώδη,  άγνωστη αρρώστια.. Για καλή του τύχη, μια νοσοκόμα πρόσεξε πως τα συμπτώματα του παιδιού, ήταν ίδια με εκείνα που είχε το θύμα μιας δηλητηρίασης από θάλλιο στο μυθιστόρημα της Αγκάθα «Φόνοι υπό Εχεμύθεια»  (σ.σ. η συγγραφέας είχε δουλέψει ως εθελόντρια νοσοκόμα στη διάρκεια του Α’Παγκοσμίου πολέμου και γνώριζε πολλά για τα δηλητήρια). Όταν το ανέφερε, οι γιατροί εξέτασαν τα επίπεδα θαλλίου στον οργανισμό του παιδιού και βρήκαν πως ήταν 10 φορές πάνω από το φυσιολογικό. Του χορήγησαν την κατάλληλη θεραπεία και το κοριτσάκι σώθηκε. Αργότερα, οι έρευνες έδειξαν πως οι γονείς του, κατά λάθος, είχαν κάνει χρήση εντομοκτόνων που περιείχαν θάλλιο.

– Γιατί είναι η δημοφιλέστερη συγγραφέας διεθνώς ;

Παρότι αυτή η ερώτηση ακούγεται ολοένα και συχνότερα, η απάντηση –  όπως και στα μυστήρια της Κρίστι – είναι πως δεν υπάρχει κανένα πραγματικό μυστήριο σ’αυτό. Η «αλήθεια» (λένε καθηγητές, φιλόλογοι, βιβλιοκριτικοί κ.λπ) βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας : ο μοναδικός «ένοχος» είναι η γραφή της Αγκάθα, το απλό, υπνωτιστικό, λογοτεχνικό της ύφος – τόσο άμεσο, αλλά και τόσο σαγηνευτικό που δεν επιτρέπει στους αναγνώστες της να παρατήσουν στη μέση οποιοδήποτε βιβλίο της. Η απόδειξη, βρίσκεται στα νούμερα : 66 αστυνομικά μυθιστορήματα, (και άλλες 14 νουβέλες, ρομάντζα, συλλογές, διηγημάτων κ.λπ) και 19 θεατρικά έργα που έχουν μεταφραστεί σε 103 γλώσσες και έχουν πουλήσει 4 δισεκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως ! Όπως συνηθίζουν να λένε οι Άγγλοι «μόνο η Βίβλος και ο Ουίλιαμ Σέξπιρ έχουν πουλήσει περισσότερα βιβλία από την Αγκάθα Κρίστι…»

– Ποιες κατηγορίες ανθρώπων διαβάζουν αστυνομικά μυθιστορήματα ; (Τι πίστευε η ίδια)

Η απάντηση βρίσκεται σε ένα δοκίμιο της δεκαετίας του 30 – χαμένο για πολλά χρόνια – όπου η Κρίστι εκθέτει τις σκέψεις της σχετικά με την τέχνη του αστυνομικού μυθιστορήματος.

«Ποιοί διαβάζουν αστυνομικά και γιατί; Κατά κανόνα, οι πολυάσχολοι. Οι εργαζόμενοι ανά την υφήλιο. Όσοι κατέχουν υψηλές θέσεις στον επιστημονικό κόσμο, ακόμα και αν δε διαβάζουν τίποτε άλλο, φαίνεται ότι βρίσκουν χρόνο για ένα αστυνομικό ∙ ίσως γιατί το αστυνομικό συνεπάγεται την απόλυτη χαλάρωση και σε παρασέρνει σε μία απόδραση από τη ρουτίνα της καθημερινότητας. Επίσης, είναι τονωτικό, όπως το παζλ, και αποτελεί μία πρόκληση για το μυαλό. Οξύνει τον νου και σε θέτει σε πνευματική εγρήγορση, γιατί για να παρακολουθήσεις από κοντά την πλοκή του, απαιτείται αυτοσυγκέντρωση. Για να ανακαλύψεις τον δολοφόνο, χρειάζεται οξυδέρκεια και ορθολογική σκέψη. Έχει ωστόσο και αθλητικό ενδιαφέρον, και μάλιστα είναι πολύ λιγότερο δαπανηρό σε σχέση με τα στοιχήματα στον ιππόδρομο ή τον τζόγο στα χαρτιά. Οι ηθικές αξίες που προβάλλει, είναι συνήθως θεμιτές και εξαιρετικά σπάνια ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου είναι ο εγκληματίας. Το κοινωνικό σύνολο συστρατεύεται για να τον κυνηγήσει και ο αναγνώστης μπορεί να απολαύσει την καταδίωξη σε όλο της το μεγαλείο, χωρίς να μετακινηθεί από την αναπαυτική πολυθρόνα του….»

πηγή : ladylike.gr

Τεστ γραφικού χαρακτήρα


Ο γραφικός χαρακτήρας δείχνει κάποια χαρακτηριστικά του ατόμου.  Κάποιες λεπτομέρειες της γραφής προδίδουν και τον χαρακτήρα μας. Κάντε το παρακάτω τεστ και δείτε τι αποκαλύπτει για τον χαρακτήρα σας ο τρόπος που γράφετε.

νοβελ

1. Τα γράμματα τείνουν να…
A Έχουν κλίση προς τα αριστερά
B. Έχουν κλίση προς τα δεξιά
Γ. Σε ευθεία γραμμή δίχως κάποια κλίση

2. Τα γράμματα μέσα στις λέξεις είναι…

Α. Ενωμένα μεταξύ τους, με κενά ανάμεσα στις λέξεις;
Β. Αλλά ενωμένα, άλλα όχι
Γ. Διαχωρισμένα και ξεκάθαρα με κενά μεταξύ τους, σαν να επρόκειτο για δαχτυλογραφημένο κείμενο

3. Ανάμεσα στις λέξεις αφήνεις…

Α. Μεγάλα κενά;
Β. Μικρά κενά;
Γ. Δεν αφήνεις συχνά κενά, οι λέξεις φαίνονται σαν να είναι ενωμένες

4. Σε τι απόσταση βρίσκονται οι γραμμές μέσα στο γραπτό σου;

Α. Με μεγάλη απόσταση μεταξύ τους
Β. Σε τέτοια απόσταση ώστε τα γράμματα της μιας γραμμής να μην κολλούν σε καμία περίπτωση με τα γράμματα της άλλης
Γ. Αρκετά κοντά, σε σημείο που κάποια γράμματα όπως το ρ ή το γ να κολλούν με τα γράμματα της από κάτω γραμμής

5. Τι χρώμα στυλό θα διάλεγες από τα 3 παρακάτω;

Α. Σκούρο μπλε
Β. Κόκκινο
Γ. Ανοιχτό μπλε

6. Σε σχέση με τα υπόλοιπα γράμματα το Ι που γράφεις είναι:

Α. Πιο μακρύ από τα υπόλοιπα κεφαλαία
Β. Πιο κοντό από τα υπόλοιπα κεφαλαία

7. Αν γράφεις πλάγια η πρότασή σου….

Α. Είναι ανοδική, με κλίση προς τα πάνω, προσπαθώντας να αγγίξει την αρχή της σελίδας
Β. Καθοδική, με κλίση προς τα κάτω, προσπαθώντας να αγγίξει τον πάτο της σελίδας

8. Πόση πίεση βάζεις στο στυλό ή το μολύβι;

Α. Ελάχιστη, ίσα ίσα που να φαίνονται έστω κι αχνά τα γράμματα στο γραπτό.
Β. Όσο χρειάζεται για να είναι ευανάγνωστα, δίχως όμως να χαράζονται στη σελίδα.
Γ. Αρκετή, τόση ώστε τα γράμματα να φαίνονται παχιά και ευδιάκριτα σαν να είναι χαραγμένα.

Τι δείχνουν οι απαντήσεις σου;

1. Τα γράμματα σου έχουν κλίση;

Α. Προς τα αριστερά: Είσαι ιδιαίτερα ντροπαλή, διστάζεις και φοβάσαι να δείξεις τα συναισθήματά σου.
Β. Σε ευθεία γραμμή δίχως κλίση: Έχεις ανάγκη την επικοινωνία με άλλους.,
Γ. Προς τα δεξιά: Είσαι συγκρατημένη αλλά και αυτόνομη

2. Τα γράμματα μέσα στις λέξεις είναι…

Α. Πλήρως συνδεδεμένα: Είσαι κοινωνική και επιζητάς την επικοινωνία
Β. Εν μέρει συνδεδεμένα: Είσαι σχετικά ντροπαλή και δύσκολα κάνεις σχέσεις
Γ. Με κενά μεταξύ τους: Είσαι άτομο που σκέφτεται πριν ενεργήσει, έξυπνη και ολοκληρωμένη.

3. Τα κενά ανάμεσα στις λέξεις που γράφεις είναι..

Α. Μεγάλα: Είσαι αρκετά ντροπαλή, επιφυλακτική και σκεπτική.
Β. Μικρά: Είσαι αρκετά ομιλητική ακόμη και σε άγνωστο περιβάλλον
Γ. Δεν αφήνεις κενά: Εχεις μεγάλη αυτοπεποίθηση και είσαι ανυπόμονη

4. Πόσο κοντά είναι οι γραμμές στο γραπτό σου;

Α.Πολύ μακριά η μια με την άλλη: Είσαι άτομο ανεξάρτητο αλλά κι επιφυλακτικό
Β.Όσο μακριά χρειάζεται για να μην ακουμπούν τα γράμματα: Είσαι κοινωνική και πολύ ομιλητική
Γ. Πολύ κοντά η μια με την άλλη: Μάλλον πρέπει να οργανωθείς

5. Τι χρώμα μελάνι διάλεξες;

Α. Μπλε σκούρο ή μαύρο: Δείχνει ότι είσαι ορθολογίστρια και αρκετά συντηριτική ακολουθώντας τα πατροπαράδοτα.
Β. Κόκκινο: Δεν δίνεις σημασία στα υλικά αγαθά κι ενδιαφέρεσαι για το πνεύμα.
Γ. Γαλάζιο: Σ΄αρέσει η πρωτοτυπία κι έχεις αρκετά ισχυρή προσωπικότητα. Παρά τον δυναμικό σου χαρακτήρα όμως είσαι αρκετά στοργική με τους ανθρώπους γύρω σου.

6. Πόσο μακρύ είναι συνήθως το γράμμα Ι μέσα στο γραπτό σου;

Α. Μεγαλύτερο από ό, τι τα άλλα κεφαλαία γράμματα μέσα στην πρόταση: Δείχνει ότι είσαι ένα άτομο με μεγάλη αυτοπεποίθηση.
Β. Μικρότερο από ό,τι τα άλλα κεφαλαία γράμματα μέσα στην πρόταση: Έχεις βρει την αρμονία στη ζωή σου και προτιμάς να ζεις ήρεμα δίχως εντάσεις.

7. Η πλάγια γραφή σου «βλέπει» προς τον… ουρανό ή το πάτωμα;

Α. Ανοδική γραφή: Είσαι ενεργητική και αισιόδοξη αλλά και κατηγορηματική σε όσα πιστεύεις.
Β. Καθοδική γραφή: Είσαι σταθερή σαν χαρακτήρας, θέτεις στόχους και προσπαθείς αρκετά μέχρι να τους πετύχεις.

8. Πόση πίεση βάζεις στο στυλό ή το μολύβι;

Α. Σχεδόν καθόλου: Τα «αραχνούφαντα» γράμματα δείχνουν ένα άτομο ευαίσθητο, σεμνό, πνευματικό, με φινέτσα αλλά και υπερβολικά αυστηρό με διάθεση για κριτική.
Β. Μέτρια: Έχεις αρκετά ισχυρή προσωπικότητα και διαθέτεις θέληση και πείσμα, που σου επιτρέπουν να κάνεις κάθε στόχο σου πραγματοποιήσιμο.
Γ. Αρκετή: Ευέλικτη και με μεγάλη προσαρμοστικότητα μπορείς να ελίσσεσαι σαν αίλουρος ξεπερνώντας κάθε εμπόδιο.

2014 in review


The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2014 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

A San Francisco cable car holds 60 people. This blog was viewed about 590 times in 2014. If it were a cable car, it would take about 10 trips to carry that many people.

Click here to see the complete report.

Καλά Χριστούγεννα κι ευτυχισμένο το νέο έτος!


Καλές γιορτές με χαρά και υγεία!!!

Καλές γιορτές με χαρά και υγεία!!!

Εύχομαι τα φετινά Χριστούγεννα να είναι για όλους σας γεμάτα με ευτυχία, αγάπη και υγεία και το νέο έτος 2015 να είναι η πρώτη σελίδα του ημερολογίου σας όπου θα εκμυστηρεύεστε μια νέα ζωή, χαρούμενη, με εκπληρωμένες προσδοκίες και πραγματοποιημένα όνειρα!

Επί την ευκαιρία, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους εσάς που με προτιμήσατε και με τιμήσατε με την αγορά του βιβλίου μου «Ίσκιος στον καθρέφτη» και σας υπόσχομαι (σε όλους εσάς που με ρωτάτε) πως το επόμενο δεν θα αργήσει να «έρθει»!

Σας ευχαριστώ πολύ!

Καλές γιορτές σας εύχομαι!

Λίγα λόγια για μένα!


νοβελΕδώ είμαι κι εγώ! Μια νέα συγγραφέας που προσπαθεί να βρει τον δρόμο της στην συγγραφή μυθιστορημάτων αναζητώντας ταυτόχρονα ένα άσπρο φως στην έκδοση των βιβλίων της…

Γιατί η έκδοση βιβλίων θυμίζει ένα σκοτεινό, κλειστοφοβικό τούνελ! Τόσο κλειστοφοβικό που όσο το διασχίζεις στενεύει όλο και περισσότερο όπου αν μπει κανείς, δύσκολα βγαίνει! Η έξοδος είναι μια κρυφή λίθος ανάμεσα στις χιλιάδες που διακοσμούν το τούνελ και για να την βρει κανείς, θα πρέπει να ψάξει πολύ… να αγωνιστεί… να ματώσει τον εγωισμό του… Και κάποια στιγμή, εκεί που θα είναι έτοιμος να παρατήσει τα όπλα γιατί οι πληγές στα όνειρά του έχουν γίνει τόσο βαθιές… εκεί που το αίμα απ’ τις πληγές αναβλύζει σαν ξεχασμένο τρεχούμενο νερό , με τέτοια ορμή που πληγώνει την αξιοπρέπεια του… εκεί που η όρασή του έχει θολώσει από τα καυτά δάκρυα… εκεί… κάποια στιγμή… απλώνει το χέρι του κι αγγίζει την μαγική έξοδο.  Νομίζει πως έφτασε στο τέλος.  Αλλά δεν είναι έτσι… Ξεπέρασε το πρώτο εμπόδιο.  Να διασχίσει το κλειστοφοβικό τούνελ και να βγει έξω.

Τα εμπόδια όμως συνεχίζονται.  Μόλις ο νέος  εκκολαπτόμενος ή μάλλον «wannabe» συγγραφέας, σπρώξει την λίθο, ένα εκτυφλωτικό φως τον κάνει να κλείσει τα μάτια του. Τον τυφλώνει αντί να τον οδηγεί.  Πονάει! Κι αυτό δεν είναι σωστό… Και  τότε, λες και με την βοήθεια κάποιου χρονοδιακόπτη, το φως κλείνει απότομα κι ανάβει στην θέση του ένα άλλο πιο απαλό φως, γλυκό προκαλώντας τον να το εξερευνήσει.

Μα τότε, κάνει ένα βήμα να το πλησιάσει κι ακούει ένα εκκωφαντικό κρακ.  Τόσο δυνατό που χάνει για λίγες στιγμές την ακοή του! Ταυτόχρονα, νιώθει έναν οξύ πόνο στα πέλματά του.  Χαμηλώνει το βλέμμα κι ανακαλύπτει πως τα πόδια του είναι γυμνά! Σκύβει να ελέγξει τα πέλματά του και διαπιστώνει πως έχουν βυθιστεί σ’ ένα παχύρρευστο, πορφυρό υγρό.  Αίμα! Έχουν ματώσει! Τον πιάνει πανικός και τότε παρατηρεί πως τα γυμνά πέλματά του στέκονται πάνω σε χιλιάδες κομμάτια! Θρύψαλα! Χιλιάδες κοφτερά κι επικίνδυνα θρύψαλα απλώνονται μπροστά του σαν μονοπάτι.

Βλέπει έναν βράχο και κάθεται πάνω του.  Κάνει μια κίνηση με τα χέρια του και μαζεύει όλα τα θρύψαλα κι αρχίζει να τα κολλά μεταξύ τους.  Ένα – ένα κομμάτι τα ενώνει σαν παζλ.  Ένα κομμάτι κι ο πόνος του λιγοστεύει… Άλλο ένα και γίνεται ακόμα λιγότερος… Συνεχίζει αγνοώντας πως όσο συνεχίζει, οι πληγές του επουλώνονται και το αίμα εξαφανίζεται σιγά – σιγά.  Ώσπου μένει ένα τελευταίο κομμάτι και το κολλά κι αυτό και τότε….

Διαπιστώνει πως όλα αυτά τα χιλιάδες κομμάτια ήταν η καρδιά του που είχε γίνει θρύψαλα από τον πόνο! Ποδοπάτησε την ίδια του την καρδιά και πληγώθηκε! Το μεγάλο κενό μέσα του μόλις αρχίζει και το νιώθει.  Μαζεύει με προσοχή την καρδιά του και την βάζει στην θέση της.  Και τότε ξανανιώνει.  Ο πόνος έφυγε και τότε βλέπει πως εκείνο το γλυκό φως τον είχε πλησιάσει.. εκείνο του έδειξε τα κομμάτια του και τον βοήθησε να τα μαζέψει.

Τα κατάφερε! Βρήκε αυτό που έψαχνε.  Μετά από τόσο πολύ πόνο, κόπο κι εμπόδια την λύση την βρήκε!

Αυτόν τον εφιάλτη βιώνει κάθε νέος συγγραφέας που το όνειρό του είναι να δει το βιβλίο του στα ράφια των βιβλιοπωλείων, αλλά την σημερινή εποχή η έκδοση του βιβλίου του από εκδοτικό οίκο είναι από δύσκολο έως ακατόρθωτο.

Έτσι κι εγώ! Αφού πέρασα όλον αυτόν τον δύσκολο δρόμο μόνη μου, βρήκα την λύση.  Την λύση της αυτοέκδοσης.  Κι είμαι πάλι δυνατή! Ελπίζω ξανά! Κι επιμένω! Επιμένω να εκπληρώσω τα όνειρά μου όπως θέλω εγώ! Με όποιον τρόπο θέλω εγώ! Μην αφήνοντας κανέναν να με εμποδίσει, να μου κομματιάσει τα όνειρα, να κάνει ξανά θρύψαλα την καρδιά μου….

Τώρα, εγώ είμαι ο αρχηγός κι ο εαυτός μου μ’ ακολουθεί.  Εγώ είμαι ο εκδότης κι «εκείνος» ο συγγραφέας.  Δεν έχω κανέναν από πάνω μου.  Εγώ ορίζω.  Εγώ αποφασίζω για μένα! Από την δημιουργία του εξωφύλλου έως την διάταξη των σελίδων.  Κι οποιαδήποτε άλλη ενέργεια χρειάζεται για την έκδοση ενός βιβλίου.

Τα βιβλία μου απευθύνονται κυρίως σε εκείνους που προτιμούν τα μυθιστορήματα μυστηρίου και τα ψυχολογικά θρίλερ.  Ο λόγος μου χαρακτηρίζεται από ευθύτητα και οι περιγραφές μου είναι ωμές με σκόρπια συναισθηματικά ξεσπάσματα…

Μαρία Δαμιανάκου

«Ίσκιος στον καθρέφτη» μυθιστόρημα


Το πρώτο βιβλίο μου που εκδόθηκε στις 13/08/2014 από τις εκδόσεις lulu και τώρα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις bookstars και θα το βρείτε σε όλα τα βιβλιοπωλεία και στα eshop! Η συγγραφή του ολοκληρώθηκε το 2004 κι εκδόθηκε σήμερα….10 χρόνια μετά… Κι όλα αυτά γιατί; Σας εξηγώ στην σελίδα «Λίγα λόγια για μένα !».  Δεν είναι όμως το πρώτο βιβλίο που έχω γράψει. Αλλά για την παρθενική μου έκδοση επέλεξα αυτό το βιβλίο γιατί είναι ένα μυθιστόρημα μυστηρίου – θρίλερ με έντονες, δυνατές σκηνές τόσο ζωντανές που ο αναγνώστης παίρνει απ’ την πρώτη στιγμή την θέση του πρωταγωνιστή! Πρέπει να προσέξει όμως… ποιανού ήρωα την θέση θα πάρει!

 

 

Είδος : Μυθιστόρημα / Ψυχολογικό θρίλερ

Σελίδες : 396

Εκδόσεις : Bookstars

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

 2005.  Μια κρύα νύχτα του χειμώνα, η Τζένη δέχεται την επίσκεψη των τριών κολλητών της φίλων.  Περνούσαν όμορφα όταν ένας απ’ αυτούς προτείνει να διηγηθούν ιστορίες τρόμου.   Άρχισε  ο ίδιος να αφηγείται μια για ένα «στοιχειωμένο σπίτι», το οποίο δεν ήταν άλλο από εκείνο που βρισκόντουσαν ήδη… Το σπίτι της Τζένης… «Όλα ξεκίνησαν μέσα σ’ αυτό εδώ το σπίτι το 1955.  Όταν ο Δημήτρης και η Άννα…»…

Αρχικά, ήταν μια ιστορία αγάπης η οποία όμως κατέληξε …σε φόνο.  Η καταδίκη, ο εγκλεισμός σε ψυχιατρική κλινική κι ένα αβέβαιο μέλλον, οδηγούν στην παράνοια.  Πώς μια αναδρομή στο παρελθόν ξυπνάει φαντάσματα, γεννά εμμονές και δημιουργεί νέους εφιάλτες…

Η κορύφωση ενός ψυχολογικού θρίλερ  μ ΄ ένα απρόσμενο τέλος.

 

 

 

Αρέσει σε %d bloggers: